پیامبر از دیدگاه علی (ع) ... مذهبی ,

از علی بن ابی طالب رضی الله عنه روایت است که فرمود:
از پیامبر خدا شنیدم که می‌گفت: «قصد هیچ کار زشتی که اهل جاهلیت انجام می‌دادند، نکردم مگر دوبار چنین تصمیمی گرفتم و در هر دو بار خداوند مرا محافظت نمود.
شبی به جوانی از قریش که با هم گوسفندانمان را به چرا برده بودیم، گفتم: مواظب گوسفندانم باش تا امشب در مکه شب‌نشینی کنم آن گونه که جوانان شبها بیدار می‌مانند. بعد از موافقت او به سمت مکه به راه افتادم تا به نزدیک‌ترین خانه از خانه‌های مکه رسیدم.
صدای موسیقی و ترانه و طبلها را شنیدم. گفتم چه خبر است؟ گفتند فلانی با فلان زن عروسی کرده است، (مردی از قریش بود که با زنی از قریش ازدواج کرده بود) به صدای موسیقی و ترانه علاقمند شدم، فوراً خوابی بر من مسلط شد تا اینکه گرمای خورشید روز بعد مرا بیدار کرد.
دوستم گفت: چه کار کردی؟ او را از ماجرا آگاه ساختم. باز شبی دیگر به او همان سخن گذشته را گفتم. قبول کرد. به سمت مکه به راه افتادم و باز موسیقی و ... شنیدم، پرسیدم ماجرا چیست؟
آنچه قبلاً به من گفته شده بود گفتند. به آنچه شنیدم سرگرم شدم تا اینکه به خواب رفتم و دوباره گرمای خورشید مرا بیدار کرد؛ سپس نزد دوستم برگشتم. او گفت چه کار کردی؟ گفتم کاری انجام ندادم.
پیامبر اکرم صلی الله علیه و سلم فرمود: سوگند به خدا که بعد از آن قصد انجام هیچ کار بدی که اهل جاهلیت انجام می‌دادند ننمودم تا اینکه خداوند مرا با رسالت خویش اکرام نمود.

إِلاَّ رَحْمَةً مِّن رَّبِّكَ إِنَّ فَضْلَهُ كَانَ عَلَیْكَ كَبِیرًا {الإسراء/87}
- همانا فضل او بر تو بسیار بزرگ است .

حافظ ابونعیم اصفهانی در دلائل النبوه بااسناد :


 

حدثنا أبو علی محمد بن أحمد بن الحسن قال : ثنا محمد بن عثمان بن أبی شیبة قال : ثنا عبد الله بن یعیش قال : ثنا یونس بن بكیر وحدثنا أبو أحمد الغطریفی قال : ثنا عبد الله بن محمد بن شیرویه قال : ثنا إسحاق بن راهویه قال : ثنا وهب بن جریر ثنا أبی كلاهما عن محمد بن إسحاق قال : حدثنی محمد بن عبد الله بن قیس بن مخرمة ، عن الحسن بن محمد بن علی بن أبی طالب ، عن أبیه ، عن جده علی بن أبی طالب رضی الله عنه قال : سمعت رسول الله صلى الله علیه وسلم یقول : « ما هممت بقبیح مما كان أهل الجاهلیة یهمون بها إلا مرتین الدهر كلتاهما یعصمنی الله عز وجل منها قلت لیلة لفتى من قریش بأعلى مكة فی أغنام لأهلنا نرعاها : انظر غنمی حتى أسمر هذه اللیلة بمكة كما یسمر الفتیان قال : نعم فخرجت فجئت أدنى دار من دور مكة سمعت غناء وضرب دفوف وزمرا فقلت : ما هذا ؟ قالوا : فلان تزوج فلانة لرجل من قریش تزوج امرأة من قریش فلهوت بذلك الغناء وبذلك الصوت حتى غلبتنی عینی فما أیقظنی إلا مس الشمس فرجعت إلى صاحبی فقال : ما فعلت ؟ فأخبرته ثم قلت له لیلة أخرى مثل ذلك ففعل فخرجت فسمعت مثل ذلك فقیل لی مثل ما قیل لی فلهوت بما سمعت حتى غلبتنی عینی فما أیقظنی إلا مس الشمس ثم رجعت إلى صاحبی فقال لی : ما فعلت ؟ فقلت : ما فعلت شیئا قال رسول الله صلى الله علیه وسلم : فوالله ما هممت بعدهما بسوء مما یعمل أهل الجاهلیة حتى أكرمنی الله عز وجل بنبوته »


 

و

محمد بن عبد الله بن یحی ابن سید الناس 671 ه - 734 ه

در عیون الاثر با اسناد :


حدثنی محمد بن عبدالله بن قیس ابن مخرمة عن الحسن بن محمد بن على عن ابیه عن جده على بن ابى طالب رضى الله عنه قال سمعت رسول الله صلى الله علیه وسلم یقول ما هممت بقبیح مما یهم به اهل الجاهلیة الا مرتین من الدهر كلتاهما عصمنی الله عزوجل منها ....

همچنین :

أخرجه ابن حبان فى صحیحه (الإحسان بترتیب صحیح ابن حبان) كتاب التاریخ، باب ذكر الخبر المدحض قول من زعم أن النبى - صلى الله علیه وسلم - كان على دین قومه قبل أن یوحى إلیه 14/ 169 رقم 6272، والحاكم فى المستدرك 4/273 رقم 7619 وقال : صحیح على شرط مسلم، ووافقه الذهبى، وأخرجه البزار ورجاله ثقات كما قال الهیثمى فى مجمع الزوائد 8/226، وصححه جماعة من الأئمة غیر من سبق ذكرهم. منهم ابن حزم فى الفصل فى الملل والنحل 2/321، والقارى فى شرح الشفا 1/299 والشهاب الخفاجى فى نسیم الریاض 1/483، وابن حجر فى المطالب العالیة 4/178 رقم 4259، وقال : قال البوصیرى : رواه ابن إسحاق بإسناد حسن، وابن حبان فى صحیحه، ووافق ابن حجر، السیوطى فى الخصائص الكبرى 1/150، والحدیث أخرجه أبو نعیم فى دلائل النبوة 1/186 رقم 128 واللفظ له، وأخرجه البیهقى فى دلائل النبوة 2/33، 34، وذكره ابن كثیر فى البدایة والنهایة 2/267 من روایة البیهقى، وقال : هذا حدیث غریب جداً، وقد یكون عن على بن أبى طالب نفسه، ویكون قوله فى آخره "حتى أكرمنى الله عز وجل بنبوته، مقحماً أهـ قلت : ما قاله الحافظ ابن كثیر یرده، إخراج الأئمة للحدیث مرفوعاً، وتصحیح بعض الأئمة له
___________

(عیون الأثر) : 1/ 44 - 45 ، (دلائل النبوة للبیهقی) : 2/ 33 - 34 ، (دلائل النبوة لأبی نعیم) : 1/ 186 ، حدیث رقم (128) ، أخرجه إسحاق بن راهویه فی مسندة ، وابن إسحاق ، والبزار ، والبیهقی ، وأبو نعیم ، وابن عساكر ، كلهم عن علی بن أبی طالب. وقال ابن حجر : إسناده حسن متصل ، ورجاله ثقات ، والحاكم فی (المستدرك) : 4/ 272 ، حدیث رقم (7619/ 19) وقال : حدیث صحیح على شرط مسلم. وقال فی التلخیص : على شرط مسلم.



عن العباس بن ذریح(موبح)

وما أثبتناه من (تهذیب التهذیب) ج 5 ص 116 ترجمة رقم 202 ، قال ابن معین :
ثقة ، وقال النسائی : لیس به بأس ، وذكره ابن حبان فی الثقات ، وقال الدارقطنیّ : ثقة.


وقال فی (الإحسان) : إسناده حسن ، ومحمد ابن إسحاق روى له البخاری تعلیقا ، ومسلم متابعة ، وهو صدوق ، وقد صرح بالتحدیث ، فانتفت شبهة تدلیسة ، وباقی رجاله ثقات رجال الصحیح ، غیر محمد بن عبد الله بن قیس بن مخرمة ، فقد روى عنه جمع ، وذكره المؤلف فی الثقات 7/ 380 ، وله ترجمة عند ابن أبی حاتم 7/ 303 ، والبخاری فی التاریخ الكبیر 9/ 130 ، ولم یذكرا فیه جرحا ولا تعدیلا ، وذكر صاحب (الكمال) : أن الشیخین

[ ()] أخرجا حدیثه ، وقال المزی فیما نقله عن الإمام الذهبی والحافظ ابن حجر : لم أقف على روایة أحدهما.

قال محقق (الإحسان) : ولم یرد له ذكر فی كتاب رجال مسلم لابن منجویه ، ولا فی الجمع بین رجال الصحیحین لابن طاهر ، ولا فی رجال البخاری للكلاباذی.

وقد أخرجه أبو نعیم فی (دلائل النبوة) : 1/ 186 ، حدیث رقم (128) ، قال فی هامشه : أخرجه إسحاق بن راهویه فی مسندة ، وابن إسحاق ، والبزار ، والبیهقی ، وأبو نعیم ، وابن عساكر ، كلهم عن على بن أبی طالب ، وقال ابن حجر : إسناده حسن ، ورجاله ثقات.

البته موید به شواهدی قویست :

وعن عبدالله بن عمر - رضی الله عنه - عن رسول الله - صلى الله علیه وسلم - أنه لقی زید بن عمرو بن نفیل بأسفل بلدح، وذلك قبل أن ینزل على رسول الله - صلى الله علیه وسلم - الوحی فقدم إلى رسول الله - صلى الله علیه وسلم - سفرة فیها لحم، فأبى أن یأكل منها، ثم قال: إنی لا آكل ما تذبحون على أنصابكم، ولا آكل إلا مما ذُكر اسم الله علیه"
رواه أحمد فی مسنده (7/196-197) ط، دار العارف، قال الشیخ أحمد شاكر: "إسناد صحیح" ا.هـ (7/196)، ورواه أیضاً عن ابن عمر .(3/116-117).

«ما هممت بشیء مما كان أهل الجاهلیة یهمون به من النساء إلا لیلتین ، كلتاهما عصمنی الله تعالى فیهما» (دلائل البیهقی) : 2/ 33.


حدیث جابر بن عبد الله رضی الله عنه: "أن رسول الله صلى الله علیه وسلم كان ینقل معهم الحجارة للكعبة وعلیه إزاره، فقال له العباس عمه: یا ابن أخی لو حللت إزارك، فجعلته على منكبك دون الحجارة، قال: فحله على منكبه فسقط مغشیا علیه فما رؤی بعد عریانا صلى الله علیه وسلم.بخاری ومسلم


نوشته شده توسط لیلا عزیزی در شنبه 15 بهمن 1390 و ساعت 07:07 ب.ظ
ویرایش شده در - ساعت -
 نوشته های پیشین
+ شناسنامه قران مجید
+ بلال حبشی
+ سلسله خاندان پیامبر(ص)
+ خود نوشت عبدالباسط ( زندگی نامه)
+ 124000 پیامبر...
+ شناختی بر پیامبران
+ مکان های تاریخی
+ مبطلات نماز
+ مستحبات نمازوشرایط نماز و نمازگزار
+ واجبات نماز
+ فواید طبی نماز
+ نماز..
+ فواید نماز شب
+ ارکان نماز
+ شناسنامه ابوبکرصدیق رضی الله عنه

صفحات :
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات